#کلام_شهداء 

 

????خطاب به كارمندان دولت: در کارها سعی کنید کم‌کاری نشود و در محلّ کار، نماز جماعت داشته باشید. با انجمن‌های اسلامی هماهنگ شوید. 

 

????شهید سیّد عبدالکریم قدسی ???? 

 

خاطره

آقای مفتح برخوردش بیشتر با آخوندها بود. در آنجا نشوونمای آقای مفتح سبب کمرنگ شدن آدمهایی چون آقای مصلح می شد. به عنوان مثال آقای مصلح در مراسمی که در دانشگاه برای تجلیل از شاه می گرفتند، حضور پیدا می کرد وآقای مفتح حتی یک بار هم نرفتند. یک روز به عنوان روز شکرگزاری همه کلاسها را تعطیل کرده بودند، اما دانشگاه باز بود، ایشان کلاس را تعطیل هم نکرد… در دانشکده چند بار گفته شد که آقای مصلح و دیگران کلاسهایشان را تعطیل کرده اند، شما چرا تعطیل نمی کنی؟ ایشان با یک ریشخند می گفتند، چرا باید کلاسم را تعطیل کنم؟ چه اتفاقی افتاده است؟ آن روزها می گفتند روز رفع خطر از ذات مبارک ملوکانه. ایشان می فرمود، کی این اتفاق افتاده؟ چه خبر شده؟ … در همان جلسه عده ای گفتند استاد! چرا تعطیل نمی کنید؟ ایشان گفتند وخصمنا قد قال بالتعطیلی و ساواک را خیلی ظریف به عنوان خصمنا به دانشجویان شناساندند و دانشجویان کف زدند و ایشان به شوخی گفتند، می توانید سر ما را به باد بدهید؟ ما داریم بحث فلسفی می کنیم. چرا حرفهای دیگری می زنید؟ که دانشجویان دوباره کف زدند. دانشجویان خیلی مواظب بودند که آقای مفتح چه می گوید.    

 

????شهيد دكتر مفتح????

 

منبع : برگرفته ازماهنامه شاهد ياران

 

سؤال 

 

اگه مثلا یه نفر دستش نجس باشه، حالا عمدا یا سهوا اون رو نشسته، بعد میره یه رستورانی از قضا مثلا دستش به میز اونجا برخورد میکنه (یا به وسیله ای از اونجا)، به فرض که دستش خیس بوده، حالا این چکار کنه؟ چه جوری بهشون بگه؟ آیا لازمه بگه؟ یا اصلا دستش به چند جای مختلف برخورد کرده باشه؟ آقا چه جوری جبران کنه؟

مقلد مقام معظم رهبری  

 

پاسخ 

 

اگر مهمان از خوردنی و آشامیدنی وظرف های غذا را نجس کرده باشد یا باید آب بکشد و یا باید به صاحب خانه اطلاع دهد و اگر غیر از این ها را نجس کند مثلا فرش یا لحاف را نجس کرده باشد صاحب خانه از بستگانش باشد یا نباشد لازم نیست به صاحب خانه اطلاع دهد هرچند امکان گفتن وجود داشته باشد.

 

#نجاسات

#مقام_معظم_رهبری

 

 

 

پناه بر خدا؛ هيچ جوري گردن نمي گرفت. هر چي ما مي گفتيم و ديگران مي گفتند، قبول نمي كرد كه نمي كرد. مي گفت:« من؟ غير ممكن است. من نفس بلند هم تو خواب نمي كشم؛ من و خروپف؟» روزي قبل از خوابيده و سخت خرناسه مي كشيد. دست بر قضا، ضبط صوت تبليغات هم دست بچه ها بود. چيزي حدود يك ربع ساعت، صداي خروپفش را ضبط كرديم. با بچه هاي تبيلغات هم كه مسئول پخش نوار مناجات و قرآن و سخنراني از بلندگو بودند هماهنگ كرديم. تا روز عيد كه برنامۀ تئاتري تدارك ديده بوديم. همه جمع بودند و مجري اعلام كرد :«اينك براي اين كه بفهميم خواب مؤمن چگونه عبادتي است، قسمتي از مناجات يكي از رزمندگان عزيز را قبل از نماز ظهر ضبط كرده ايم كه با پخش آن به استقبال ادامۀ برنامه مي رويم». نوار چرخيد و او خر و خر كرد و جمعيت روده بر شدند از خنده؛ براي خاطر جمع كردن او بچه ها جا به جا اسمش را صدا مي كردند كه فلاني! فلاني! بلند شو موقع نماز است. به اسم او كه مي رسيد صداي خندۀ بچه ها بلندتر مي شد. بندۀ خدا خودش هم تماشاچي ماجرا بود. تنها عبارتي كه آن روز مي گفت اين بود:« خيلي بي معرفتيد».

#شوخ_طبعی_های_جبهه

 

 

 

بےراه نبود ڪه حامد بین مجروحین ایرانی معروف شده بود به ” شہیــد ابوالفضلے “ 

 

جلوے چشم امیر تمام روضه های ابوالفضلی ڪه شنیده بود و تمام نوحہ هایی ڪه خوانده بود مجسم شدند .

 

حامد سر تا پا زخم بود 

بےدست و بےچشم هایش با سرے مجروح و جسمے سرتا پا زخمیِ تیر و ترڪش …

 

یادش افتاد حامد همیشۀ خدا عاشق روضۀ ابوالفضل بود .

یادش افتاد حامد همیشه مےگفت : 

من اگر روزی ریش سفید هیئت شوم ، همۀ نوحه خوان ها رو مےگویم فقط روضۀ ابالفضل بخوانند …

 

پاسدارے ڪه حامد را از معرڪه برگردانده بود آنجا بود .

دست کرد توے پیراهن نظامےاش و یڪ دفترچہ داد به امیر گفت : 

این روز عملیات توے جیب حامد بود .

دفترچہ یادداشتی ڪه توے یڪی از برگه هایش عکس رزمنده اے نقاشے شده بود ڪه روے زمین افتاده با دست هاے قَلَم شده و سر تا پا زخمے …

 

” شہید مدافع حــرم حامد جوانے “

 

 

از کتاب : شبیہ خودش 

نویسنده : حسین شرفخــانلو

 

 

‍ بِسـم ِ ربـــــِّـ الشــُّـهـداءِ والصِّـدیقیــن

 

تیرماه سال ۶۷ روزهاے سختے برای 

بچه هاے تخریب بود.عمده بچه ها در

حلبچہ شیمیایے شده بودند ..

 

مقرالوارثیـن(اردوگاه تخریب لشگر ۱۰ سیدالشهداء علیه السلام در جاده فکه)

جنب و جوش خاصی داشت. مدام خبـر

مےرسید دشمـن پیشـروی ڪرده و

ڪسے جلودارش نیست. 

 

خط فڪہ و شرهانے با حمله شدید

دشمن ازهوا و زمین شڪستہ شده بود

روز ۲۲ تیرماه ۶۷ عن قریب بود ڪه

دشمن به مقـر ما برسد..

 

حاج ناصـر معاون گردان بود 

برای اینڪہ دقیقـا بداند دشمن تا ڪجا 

جلو امده سوار موتور تریل ۲۵۰شد

و مجتبے رو هم ترکش نشوند و رفتـن

به سمت فڪہ….

 

نزدیڪ غروب مجتبے تنها برگشت

گفت بعثے ها ناصر رابا تیر زدند… 

 

بعداز عقب نشینے عراقےها بہ دنبال 

ناصر تمام سرزمین داغ فکہ را گشتیم

درکنار موتور رد خون و رد عبور یڪ

نفربر بود اما فرمانده مان را نیافتیم

بعثے ها با او چگـونہ رفتار ڪردند

الله و اعلم…

 

اما استخوان های مطهرش، سال ۸۰ از

بیابان های فکه به ما رسید و در گلزار

شهدای بهشت زهراء سلام الله علیها

مهمان خاک شد….

 

طلــوع : ۱۳۴۱/۹/۲۲

عــروج : ۱۳۶۷/۴/۲۲ 

رجعتــ :  ۱۳۸۰/۰۳/۳

 

#تخریبچے_شهید_ناصر_اربابیان 

#راویت_همرزم_شهید

 

 

 

 براي رهایی از افکار مزاحم چکار کنیم؟  

ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺰﺍﺣﻢ ﺑﻪ ﺫﻫﻦ ﺷﻤﺎ ﺁﻣﺪ، ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻱ ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ‏«ﺍﻳﺴﺖ‏» ﺑﺪﻫﻴﺪ.

 

 ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺨﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ، ﺍﻣﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﺣﻮﺍﺱ ﺷﻤﺎ ﭘﺮﺕ ﺷﻮﺩ .

 

 ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻳﺴﺖ، ﭼﻨﺪﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻖ ﺑﮑﺸﻴﺪ ﻭ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻋﺎﺩﻱ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﻴﺪ. ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻣﮑﺎﻧﺶ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ، ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﻫﻴﺪ ﻳﻌﻨﻲ ﺍﮔﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﻴﺪ، ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﻳﺪ ﻭ ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻡ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻭﻳﺪ. 

 

ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﻠﻮﻍ ﮐﻨﯿﺪ. ﮐﺎﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺯﯾﺎﺩ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ ﯾﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻗﻀﺎﻭﺕ، ﭘﯿﺸﺪﺍﻭﺭﯼ ﻭ ﺍﺭﺯﯾﺎﺑﯽ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺯﯾﺎﺩ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﺟﻤﻊ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﻟﻢ، ﻓﮑﺮ ﺷﻤﺎ ﺭﺍﺩﺭﮔﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻨﻔﯽ ﺑﺎﻓﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ.

 

#داستان_انبیاء

روزی از روزها، حضرت سلیمان نبی 

در سرای خویش نشسته بود

 که مردی سراسیمه از در درآمد. 

سلام کرد و بر دامن حضرت سلیمان

 چنگ انداخت که به دادم برس. 

 

حضرت سلیمان با تعجب به چهره آن مرد

 نگریست ودید که روی آن مرداز پریشان 

حالی زرد شده و از شدت ترس می لرزد.

 

حضرت سلیمان از او پرسید تو کیستی؟

 چه بر سر تو آمده است که

 چنین ترسان و لرزانی؟

 

مرد به گریه در آمد و گفت که در راه

 بودم، عزرائیل را دیدم و او نگاهی از

 غضب به من انداخت و من از ترس

 چون باد گریختم و به نزد تو آمدم 

تا از تو یاری بطلبم. 

از تو خواهشی دارم که 

به باد فرمان دهی تا مرا به هندوستان ببرد!

 

حضرت سلیمان لحظه ای به فکر فرو رفت و فرمود:

 می پذیرم، به باد می گویم که تو را در

 چشم به هم زدنی به هندوستان برساند.

 

@roye_mahe_khoda

 

آن روز گذشت و دیگر روز سلیمان نبی

 حضرت عزرائیل را دید و به او گفت:

 این چه کاری است که با بندگان خدا 

می کنی، چرا به آنها با خشم و غضب

 می نگری؟ ِ

دیروز مرد بیچاره ای را ترسانده ای

 و رویش زرد شده بود و می لرزید.

 به نزد من آمده و کمک می طلبید.

 

عزرائیل گفت: 

دانستم که کدام مرد را می گویی.

 آری من دیروز او را در راه دیدم

 ولی از روی خشم و غضب به او نگاه

 نکردم، بلکه از روی تعجب او را نگریستم.

عزرائیل ادامه داد:

 تعجب من در این بود که از خداوند 

برای من فرمان رسیده بود تا

 که جان آن مرد را در هندوستان بگیرم.

 در حالی که او را اینجا می دیدم…