یک کارشناس مذهبی ضمن تاکید بر اینکه بسیاری از جوانان در فضای مجازی به مسائل انحرافی بیشتر اهمیت می‌دهند، گفت: مسائل و موضوعات دینی در فضای مجازی کمتر به چشم می‌خورد و از اولویت کمتری برخوردار است. 

حجت الاسلام و المسلمین دکتر مسعود حاج حسینیان در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا- منطقه خراسان، ضمن بیان این مطلب، اظهار کرد: یکی از وظایف مبلغین و همچنین کسانی که امر به معروف و نهی از منکر را انجام می‌دهند این است که از روش‌های گوناگون، تبلیغ دین را در فضای مجازی برای علاقه‌مندان به موضوعات مذهبی انجام دهند تا بتوانند مطالب را به افراد بیشتری منتقل کنند و این موضوعات باید در فضای مجازی از اولویت بالایی برخوردار باشد. 

وی افزود: امروزه با توجه به موقعیت فضای مجازی که برای تبلیغ مسائل دینی فراهم شده است صاحب‌نظرانی که صحت گفتارشان مشخص است از این طریق استفاده می‌کنند ولی همان‌طور که فضای مجازی دارای  فایده است می‌تواند با اطلاعات نادرست باعث انحراف افراد زیادی نیز بشود.  

یکی از آسیب‌های فضای مجازی ترویج و تبلیغ موضوعات باطل است 

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد تصریح کرد: در حال حاضر یکی از آسیب‌هایی که در فضای مجازی وجود دارد و متاسفانه وسیله‌ای برای ترویج ابتذالات و تبلیغ مفاسد شده و همچنین وسیله شایعه‌پراکنی که باعث آبروریزی افراد می‌شود، فراهم شده است و مسئولین باید به فکر پالایش لازم برای فضای مجازی باشند.

حجت الاسلام حسینیان خاطر نشان کرد: متاسفانه عده‌ای از جوانان به علت استفاده نادرست از فضای مجازی مانند تلگرام، اینستاگرام و…. باعث مفاسد زیادی شدند و این امر مشکلات اخلاقی را در پی دارد، ولی در گذشته که این‌گونه امکانات ارتباطی وجود نداشت به وسیله کتاب و از طریق سخنرانی‌هایی که صورت می‌گرفت به تبلیغ دین پرداخته می‌شد.

وی تصریح کرد: اگر مطالب باطل در شریعت احکام دین، از طریق کتب و جزوات به دیگران منتقل شود قطعا حرام است و گاهی اوقات مطالب باطل و ناپخته از این طریق منتشر می‌شود و میان افراد می‌رود و وسیله‌ای که می‌خواهد وسیله هدایتشان شود؛ منجر به گمراهی آن‌ها می‌شود.

وی گفت: قطعا اگر سخنرانی‌های مذهبی بیشتر برگزار شود آثار تبلیغی و تاثیرگذاری بهتری را خواهد داشت و در مقابل اگر مطلب ناپخته و نادرست ذکر شود مطالب به سمت منحرف شدن پیش می‌رود و آثار سوء آن هم بیشتر خواهد بود بنابراین می‌توان از نظرات بزرگان استفاده کرد و کتبی که علما در اختیار دارند، مانند علامه محبی و آیت الله سبحانی از طریق فضای مجازی در اختیار عموم مردم قرار دهند.

حجت الاسلام حسینیان اظهار کرد: مسئولین باید کنترل لازم را داشته باشند و جلوی حواشی مطالبی را که احیا کننده تهاجم فرهنگی است را بگیرند و بنده معتقد هستم که فضای مجازی هم می‌تواند وسیله‌ای برای هدایت افراد و نیز گمراهی آنان باشد.

وی در خصوص به روز شدن مطالب دینی در فضای مجازی، عنوان کرد: اگر افراد صاحب نظر کانال‌هایی را ایجاد کنند و دولت به عنوان یک مسئولیت فرهنگی که در جامعه حضور دارد، برای ایجاد چنین کانال‌هایی بودجه‌ای را در نظر بگیرد و آن‌ها را برای علاقه‌مندان به موضوعات دینی معرفی کند، قدم خوبی در این مسیر برداشته شده است.

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد خاطر نشان کرد: معرفی این‌گونه کانال‌ها قطعا می‌تواند در تبلیغ مسائل دینی بسیار موثر باشد و افرادی مانندآقای قرائتی و دیگر علما و بزرگان می‌توانند پاسخگوی مسائل قرآنی و دینی در فضای مجازی باشند تا وظیفه‌ای که بر عهده دارند را به نحو احسن انجام دهند.  

وی با بیان اینکه موضوعات دینی نسبت به دیگر مطالب باید زیاد باشد، عنوان کرد: به همان اندازه که مطالب مختلفی در فضای مجازی وجود دارد موضوعات دینی هم باید به گونه‌ای باشد که پاسخگوی سوالات متنوع افراد در مباحث مذهبی باشد. 

وی افزود: متاسفانه عده‌ای از جوانان به خاطر مسائل شهواتی، جنسی و…  که در آن‌ها قوی‌تر است بیشتر به دنبال کانال‌هایی می‌روند که خاص ترویج مفاسد است و در مقابل، نسبت به کانال‌های تبلیغ کننده مسائل دینی که می‌تواند هدایتگر هر انسانی باشد، کمتر توجه می‌کنند. 

فضای مجازی باید کنترل شده در اختیار عموم مردم قرار گیرد

حجت الاسلام والمسلمین حسینیان خاطر نشان کرد وضعیت فرهنگی که به وجود آمده است راضی‌کننده نیست و تلگرام، اینستاگرام و…  باید کنترل شده در اختیار عموم مردم قرار گیرد زیرا اگر خلاف این مباحث باشد قطعا آثار سوء در برخواهد داشت.

این کارشناس مذهبی ادامه داد: ماهواره وسیله‌ای است که می‌تواند جدیدترین یافته‌های عملی و دقیق‌ترین مطالب دینی و مذهبی را  در کل جهان مخابره کند ولی متاسفانه فرهنگ استفاده صحیح از ماهواره در میان عده‌ای از افراد جامعه به درستی مشخص نشده است؛ در نتیجه وارد کانال‌های منحرف می‌شوند که آسیب‌های بسیاری را به همراه دارد.

وی تصریح کرد: مشکلاتی که در فضای مجازی به وجود آمده، قبل از این که جوانان ما را آلوده کند باید به فکر جلوگیری این مشکلات باشیم چرا که امروزه همه افراد دارای موبایل و دیگر امکانات ارتباطی هستند و باید بسیار مراقب باشند تا فضای مجازی آن‌ها را در مسیر انحراف قرار ندهد.

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اظهار کرد: تمام ارگان‌های فرهنگی باید هماهنگ باشند و درصدد مقابله با آسیبی که فضای مجازی ایجاد می‌کند، برآیند. در مرحله اول با پالایش کانال‌ها و بعد معرفی کانال‌های خوب این مشکل را برطرف کنند.  

ازمادرےپرسیدند

کدامیک ازفرزندان

خودرابیشتردوست دارے

گفت:بیمارآنهاراتا وقتے

که خوب شود

غایب آنهاراتاوقتیکه بازگردد

کوچکترین آنهارا

تاوقتیکه بزرگ شود…

وهمه راتاوقتیکه بمیرم

“پند لقمان حکیم به فرزند”

ای جان فرزند؛

هزار حکمت آموختم که از آن،

چهارصد حکمت انتخاب کردم و از آن چهارصد،

هشت کلمه برگزیدم که جامع کلمات است؛

دو چیز را هرگز فراموش مکن؛

“خدا”  و “مرگ” را.

دو چیز را همیشه فراموش کن؛

“هنگامی که به کسی خوبی کردی”

“زمانی که از کسی بدی دیدی”

و هر گاه به مجلسی وارد شدی"زبان نگه دار”

اگر به سفره ای وارد شدی"شکم نگه دار”

وقتی وارد خانه ایی شدی"چشم نگه دار”

و زمانی که برای نماز ایستادی"دل نگه دار”

مولایِ مہربانِ غزل هایِ من سلام

سمت زلال اشڪ من آقای من سلام

نامت بلند و اوج نگاهت همیشہ سبز

آبی ترین بہانہ دنیای من سلام

السَّلامُ عَلَيْكَ يا بَقِيَّةَ اللهِ اَلاعظم

وقتي سكوت خدا را 

در برابر عبادتت ديدي

نگو خدا بامن قهر است. 

او به تمام كائنات فرمان داده

 تا حرف دل تو را بشنود.

پس حرف دلت را بگو….

بنام یکتای عالم

یاد آوری:

به فرموده مقام معظم رهبری؛ اگر از فضای مجازی غافل شویم.

اگرنیروهای مومن وانقلابی این میدان راخالی کنند.مطمئنا ضربه خواهیم خورد.

هرکس به اندازه وسع وتوان وهنر خودبایددراین میدان حضور یابد.

اندکی تأمل 

نمادی که بعنوان همدردی با آتش‌نشان‌ها در فضای مجازی معرفی شده

در اصل"رز سیاه"است که سمبول آنارشیسم(هرج و مرج  طلبي است)

در میان سنت هایی که ما ایرانیان به آن باور داریم، اسپند دود کردن یکی از سنت هایی است که برای دفع چشم زخم و بلا و دور کردن آسیب از فرد جایگاه خاصی در فرهنگ ما دارد؛ این باور از کجا نشات گرفته و در واقع تاریخچه و ریشه آن از کجاست؟

سپند دود کردن یکی از آدابی است که در میان آداب و رسوم ما دیده می شود. ریشه این باور را نمی توان به طور دقیق عنوان کرد اما جزو خرده فرهنگ ها بوده که در دوره ای احیا شده است هر چند برخی پیدایش این سنت را به قومی از عرب یا قومی از ایرانیان نسبت می دهند. لذا اطلاع دقیقی در این مورد وجود ندارد.

فارغ از ریشه این سنت، تا چه اندازه اسپند دود کردن می تواند در جلوگیری از وقوع بلا و چشم زخم موثر باشد؟

آیا اساسا این سنت ریشه دینی نیز دارد یا تنها باوری عامیانه است؟

ببینید دود کردن اسپند یک نوع تشریفات و رسومی است که میان ما متداول است اما این گونه نیست که ریشه دینی داشته باشد و در متون روایی و دینی این امر برای رفع چشم زخم و هر گونه صدمه ای توصیه شده باشد.

هر چند دین آداب و مراسمی که با عقل و شرع منافات نداشته باشد را رد نمی کند و حتی برای برخی از آنها توصیه هایی نیز دارد مانند رسم دید و بازدید و مراسمی که ایرانیان برای عید نوروز و باستانی خود دارند و ما توصیه هایی در دین برای قرائت دعا در این روزها داریم. بنابراین اسفند دود کردن به خودی خود و برای مثلا خوشبو کردن منزل و محیط یا از بین بردن میکروب ها که این یکی از خواص اسنپد دود کردن است از نظر دین ایرادی ندارد اما آنجا که این عمل برای دفع بلا و چشم زخم و جلوگیری از حوادث به حساب آید، اینجا دین بر آن مُهر تایید نمی گذارد.

در واقع دین بر امری که با عقل ناسازگار است، صحه نمی گذارد.

با این توصیف اسپند دود کردن نمی تواند دفع بلا از فرد داشته باشد خلاف باور رایج آیا جایگزینی در دین برای این امر توصیه شده است به عبارت دیگر آیا می توان فعلی را به جای آورد که هم دفع بلا کند و هم ریشه دینی داشته باشد؟

بله درست است؛ دین برای دفع بلا از افراد، توصیه به صدقه دادن و دعا خواندن می کند. ببینید هیچ امری برای دفع بلا بهتر از صدقه دادن نیست و این مساله تقریر علمی دارد و اگر دین هم به آن توصیه نمی کرد، عقل و عرف و اخلاق و جامعه به درستی آن اذعان داشتند چرا که وقتی شما به فردی کمک می کنید، او خوشحال شده و برای شما دعا می کند لذا انرژی ها مثبت به سوی ما روانه می شود و این بر زندگی تاثیر مستقیم می گذارد یا دعا کردن نیز همین طور.

در واقع باید در پی امری بود که با عقل و شرع سازگار است و واقعا تاثیرگذار. بنابراین اگر این عمل را عنصری قدسی و متافیزیکی بدانیم که دین به آن سفارش کرده، این امری مردود است.

البته برخی افراد واقعا باور دارند که این عمل یعنی دود کردن اسپند می تواند از آنها رفع بلا کند چرا که انسان ها بر این باورند به هر چه ایمان و اعتقاد داشته باشند، همان می شود لذا فردی که مثلا برای خود اسپند دود می کند، معتقد است امروز برای او اتفاق ناگواری نخواهد افتاد.

خداوند به ما نیرو وحی درونی به نام عقل داده است که به وسیله آن می توان امور را تمیز داد. در حقیقت هر گاه ما با امری روبه رو شدیم، باید آن را با چندین خط کش مورد بازنگری قرار دهیم در واقع دین به ما سفارش می کند زندگی خود را از مسیر عقلانی پیش بریم.

اما در خصوص این مطلب به هیچ وجه این مساله مبنای عقلی ندارد و در واقع شرطی شدن انسان را می رساند. ببینید وقتی انسان به چیزی اعتقاد داشته باشد، در برابر آن تسلیم می شود و کرنش نشان می دهد و شرایط خود را بر آن تطبیق می دهد و به خود تلقین می کند که شرایط طبق همان باور او به پیش می رود.

لذا عوامل دیگری بر این موضوع تاثیر می گذارند و فرد گمان می کند مثلا دود کردن اسفند موجب شده تا او چشم نخورد! اما در حقیقت دانه اسفند یک پدیده خنثی است که نه عقلی دارد و نه شعوری و نه حرکتی و نه ارتباطی و دخل و تصرفی تا بتواند امری را مهار کند.

به طور کلی باور به چنین رویکردها و سنت هایی که منشا عقلی و دینی ندارند، چه تاثیری می تواند بر سبک زندگی داشته باشد؟

مهم ترین مساله ای که با تکرار این اعمال پدید می آید، باور به پدیده های غیر واقعی است که این پرتگاه خرافه است. از سوی دیگر این دست باورها موجب می شود انسان پس از گذشت مدتی، در برابر پدیده های عقلی موضع گیری کند و مثلا وقتی فردی از راه عقلی بخواهد باطل بودن امری را برای او اثبات کند، بگوید من با عقل کاری ندارم و خود این مساله را تجربه کرده ام و درستی آن به من ثابت شده است!

این در حالی است که از پیامبر (ص) روایت داریم اول ما خلق الله، العقل؛ یعنی اولین چیزی که خدا خلق کرد عقل بود نه فرشته ها و زمین و آسمان و …. لذا اسلام به شدت مخالف خرافه گرایی(خرافه یعنی اعتقاد به امری غیر واقعی) است ضمن آن که به عملی که جزو تشریفات و آداب و رسوم است اما صدمه ای به عقل و شرع وارد نمی کند، مخالف نیست.

ما در منظومه فکری خود هم بعد معرفت شناختی داریم هم بعد شریعت؛ یعنی متشرع هستیم و شرع برای امورات زندگی ما برنامه چیده که فقه متکفل بیان و تشریح آن است.

لذا هیچ دین موحدی توصیه نکرده که انسان از مسیر عادی خود خارج شود و اعمالی به جا آورد که عقل بر آن صحه نمی گذارد.

منبع: آسمونی