حنا ,دختری با مقنعه…

این چادر را…واین حجابم را…دوست دارم!

خودم دوست دارم…

نه به اجبار پدر و نه به قانون مدرسه!

من خود این چادر را…

و این سیاهی تمام قد را دوست دارم…

و حاضر نیستم باتمام آرزوهای رنگانگ دنیا…وبا تمام راحتی ها… یا راحت تر بگویم: 

…حاضر نیستم با تمام دنیایم عوضش کنم…

حجابم مال من است…حق من است…چه در گرماهای آتش گونه…و چه در سرماهای سوزناک…

.

درست است…گرم است…اما مال من است!به خنکای تابستان هم نمی فروشمش!

دست و پا گیر؟خب باید دست و پا را بگیرد از دست درازی ها و قدم های اشتباه!

دوستش دارم و نمی فروشمش!

آسودگی ام تا حال از باران نگاه عالمیان را خودم انتخاب کردم و دوستش دارم!

من…حنایی چادری ام که حقش…احساسش…دنیایش..و آرامشش را با نگاه های سنگین عوض نمیکنم!

این است دنیای حنایی من…دنیایی چادری…

ذوق خارج از خانه بودنم به چادری بودنم است…به این که از حق خودم دفاع کنم…

هر چه باشم و هر کجا باشم من حنایی چادری هستم…دوستش دارم

 

تاريخ : شنبه ۱۳ آبان۱۳۹۱ | 20:59 | نویسنده : محدثه اهلبيت (ع) | 6 نظر

 با شوق و ذوق راه افتاده ام، چون به تو خیلی مطمئنم

با خودم امید آورده ام می دانم اگر زیاد بخواهم

پیش آن همه ای که تو آوردی کم است

می دانم اگر سهم بزرگی بخواهم

پیش آن همه ای که می توانی کم است

لطف تو با خواست کسی کم نمی شود

وقت بخشیدن که می شود دستت بالای هر دستی است

من اولین امیدواری نیستم که پیش تومی آید و هدیه اش می دهی

با این که حقش بوده است هیچش ندهی

اولین نیازمندی نیستم که کمک می خواهد و بهش لطف می کنی

با این که حقش بوده ناامیدش کنی

خدایا دعای مرا هم جواب بده

صدایت که می کنم نزدیک باش

زاری که می کنم دل رحم باش

حرف که می زنم گوش کن

گوش کن…

 پیامبر از شیطان سؤال کرد که ای لعنت پیامبر از شیطان سؤال کرد که ای لعنت شده همنشینت کیست؟

شیطان گفت: رباخوار

گفت دوستت کیست؟

شیطان گفت: زنا کار

گفت همنشین صمیمیت کیست؟

شیطان گفت: افراد مست و شرابخوار

پیامبر فرمود: مهمانت کیست؟

شیطان گفت: دزد و سارق

پیامبر فرمود که پیامبرت کیست؟

شیطان گفت: شخص ساحر و سحر کننده

پیامبر گفت: نور چشمی تو کیست؟

شیطان گفت: کسی که قسم به طلاق خورد.

پیامبر فرمود که حبیب و دوستدارت کیست؟

شیطان گفت کسیکه تارک نماز جمعه باشد.

پیامبر فرمود چه چیزی کمر تو را خورد میکند؟

شیطان گفت که مجاهد فی سبیل ا… و کرد پای آنها

پیامبر فرمود چه چیز جسمت را ضعیف میکند؟

شیطان گفت: توبه، توبه کننده

پیامبر گفت: چه چیز جگر تو را میسوزاند؟

شیطان گفت: زیادی استغفار در شب و روز

پیامبر گفت: چه چیزی چهره ات را خوار میکند؟

شیطان گفت صدقه پنهانی و مخفی

 درشرع مقدس اسلام ازدواج، هم زمان با دو خواهر جايز نيست. لازم به ذکر است اگر ازدواج با دو خواهر يا بيشتر به صورت جمع؛ يعني دريک زمان نباشد، اشكال ندارد. به بياني ديگر هرگاه مردي زني را براي خود عقد كند، تا وقتي كه زن در عقد اوست، نمي‏تواند با خواهر وي ازدواج كند، خواه عقد دائم باشد يا موقت. حتي بعد از طلاق تا وقتي كه در عدّه است (در صورتي كه عدّه رجعي باشد) نمي‏تواند خواهر او را بگيرد، اما هنگامي که همسرش را طلاق داد، يا از دنيا رفت و عدّه او تمام شد، مي‏تواند با خواهر وي ازدواج كند[1].

شايد حکمت و فلسفه ي اين كه اسلام از ازدواج هم زمان با خواهران جلوگيري كرده، اين باشد كه اوّلاً: حرمت و شخصيت زن را حفظ كند، چنان كه در ازدواج با دختر برادر زن و دختر خواهر زن رضايت و اجازه زن را شرط دانسته است.

ثانياً: دو خواهر به حكم نسبت و پيوند نسبي و عاطفي، نسبت به يكديگر علاقه ي شديد دارند ولي هنگامي كه رقيب هم شوند، نمي‏توانند علاقه ي گذشته را حفظ كنند، به اين ترتيب تضاد عاطفي در آن‏ها پيدا مي‏شود كه براي زندگي زيان بار است و اساس خانواده را از هم مي پاشد؛ زيرا هميشه انگيزه ي محبت و رقابت در وجود آن‏ها در كشمكش است.[2]

ثالثاً: ازدواج با شوهر خواهر با طبع زنان كه شوهر خواهر را از خود مي‏دانند و با آنان احساس خويشاوندي مي‏كنند، سازگار نيست.

در پايان تذکر اين نکته ضروري است که اگر چه در جاي خود ثابت شده است که احکام الاهي بر اساس مصالح و مفاسد وضع شده اند، ولي کشف مصالح و مفاسد در جزئيات و مصاديق، بسيار مشکل است.

زيرا اولاً: نيازمند داشتن امکانات وسيع، در ابعاد مختلف علمي است.

ثانياً: بشر هر قدر از نظر علم و صنعت پيشرفت کند، باز معلومات او در برابر مجهولاتش، قطره اي است در برابر دريا “جز اندکي از دانش به شما داده نشده است” .

و شايد علت بيان نکردن فلسفه ي تمام احکام، از سوي اولياي دين، اين بوده که بيان تمام اسرار احکام براي انسان هايي که بسياري از حقايق علمي هنوز برايشان کشف نشده، مانند گفتن معما ست که چه بسا موجب تنفر شنوندگان مي گردد. امام علي (ع) مي فرمايند: “مردم، دشمن آن چيزي هستند که نمي دانند[3]” لذا اولياي الاهي در حد فهم انسان ها به بعضي از علت ها و فلسفه ي احکام اشاره نموده اند.

وانگهي هدف از دين و شريعت، آراستگي انسان ها به خوبي هاي علمي و عملي، و اجتناب از زشتي هاي فکري و عملي است، و اين هدف با عمل به شريعت به دست مي آيد، و لو اين که افراد فلسفه و علت احکام را ندانند، نظير اين که مريض با انجام دادن دستورات پزشک، بهبودي را به دست مي آورد ولو فايده و فلسفه ي، دارو و دستورات پزشکي را نداند.

مضافاً اين که مؤمنان چون اطمينان و يقين دارند به اين که دستورات ديني، از کساني صادر مي شود که علم و آگاهي آنان خطاناپذير است، پس يقين به اثربخشي و مفيد بودن اين دستورات دارند

بخش تصاویر و مطالب جالب مذهبي وب سایت محبوب فارسی زبانان محشر

 توضيح اينكه اسلام وظائفى بر عهده مردان گذارده كه با توجّه به آن نيمى از درآمد مردان عملاً خرج زنان مى شود، در حالى كه بر عهده زنان چيزى گذارده نشده است، مرد بايد هزينه زندگى همسر خود را طبق نيازمندى او، از مسكن و پوشاك و خوراك و ساير لوازم بپردازد، و هزينه زندگى فرزندان خردسال نيز بر عهده اوست، در حالى كه زنان از هرگونه پرداخت هزينه اى حتى براى خودشان معاف هستند، بنابراين يك زن مى تواند تمام سهم ارث خود را پس انداز كند، در حالى كه مرد ناچار است آن را براى خود و همسر و فرزندان خرج كند، و نتيجه آن عملاً چنين مى شود كه نيمى از درآمد مرد براى زن خرج مى شود، و نيمى براى خودش، در حالى كه سهم زن همچنان بحال خود باقى مى ماند.

در كتاب «معانى الاخبار» از امام على بن موسى الرضا(ع) نقل شده كه در پاسخ اين سؤال فرمود: «اينكه سهم زنان نصف سهم مردان از ميراث است به خاطر آن است كه زن هنگامى كه ازدواج مى كند چيزى مى گيرد و مرد ناچار است چيزى بدهد، به علاوه هزينه زندگى زنان بر دوش مردان است، در حالى كه زن در برابر هزينه زندگى مرد و خودش مسئوليتى ندارد».

  یکی از ابعاد والای اخلاقی و اجتماعی ، تشکر و سپاسگزاری از کسی است که از جانب او لطف و نعمتی به ما رسیده است . در روایت آمده است که قدردانی و شکر از مخلوق ، به منزله شکر از خالق است .

راغب دركتاب مفردات می گوید: شكر همان تصور نعمت و اظهار آن است و نقطه مقابل آن كفر است كه فراموشی نعمت و پوشاندن آن می باشد .1 ایشان شكر را به شكر قلب،‌ یعنی اندیشه درباره نعمت و شكر زبان یعنی ثنا گفتن بر نعمت دهنده و شكر سایر اعضا، یعنی قدردانی و پاسخ گویی در برابر نعمت تقسیم كرده است .2

البته باید اعتراف كرد كه حق شكر الهی را كسی نمی تواند ادا كند همان گونه كه امام سجاد(ع) در مناجات خود می گوید: چگونه می توانم حق شكر تو را به جا آورم در حالی كه همین شكر من نیاز به شكری دارد و هر زمان كه می گویم الحمدلله بر من لازم است كه به خاطر همین توفیق شكر گزاری بگویم لك الحمد .3

بنده همان به كه زتقصیر خویش

عذر به درگاه خدا آورد

ورنــه ســـزاوار خــداونــدیـــش

كس نتواند كه بجا آورد

از دســت و زبــان كـــه بر آیدكز

عهده شكرش بدر آید

در بعضی از روایات آمده است كه شكر هر نعمتی حتی اگر بزرگ باشد این است كه حمد خدای را به جا آوریم .4

امام صادق(ع) از مسجد بیرون آمد دید مركبش گم شده است . حضرت فرمود: اگر خدا آن را به من برگرداند حق شكرش را می گزارم چیزی نگذشت كه آن را آوردند. ایشان فرمود: الحمد لله . شخصی عرض كرد: مگر نفرمودی حق شكر خدا را می گذارم ؟ فرمود: مگر نشنیدی گفتم الحمدلله .5 (یعنی با گفتن همین كلمه حق شكر بجا آورده می شود.)

شكر عملی در برابر افراد متفاوت است. امام علی (ع) می فرماید: شكر پروردگارتان است كه او را ثنا گویی و شكر كسی كه بالا دست توست به این است كه در پیروی از او صادق باشی

مرتبه عالی شکر

البته شكر در مرتبه عالی، به كارگیری نعمت در جهت مشروع است از این رو امام صادق(ع) می فرماید: “شكر نعمت ها پرهیز از گناهان است ” .6

امام علی (ع ) می فرماید: ” شكر المومن یظهر فی عمله و شكر المنافق لا یتجاوز لسانه ؛ تشكر و قدردانی مؤمن ، در عمل او آشكار می شود ، ‌اما قدردانی منافق از زبانش تجاوز نمی كند و به مرحله عمل نمی رسد ."7

دعا

بهترین شیوه تشکر چیست؟

بهترین شیوه تشكر از الطاف و نعم الهی این است كه با قلب خود اعتراف كند و بفهمد كه این نعمت از جانب خدا به او داده شده است .

از امام صادق (ع) روایت شده است كه : خداوند در پاسخ حضرت موسی (ع) كه سؤال می كند :خدایا چگونه حق شكر تو را به جا آورم می گوید: “یا موسی شكرتنی حق شكری حین علمت ان ذلك منی ؛ ای موسی تو آنگاه كه دانستی نعمتی كه در دست توست از من به تو اعطا شده حق شكر مرا به جا آوردی ."8 و نیز امام صادق (ع) می فرماید: من انعم الله علیه بنعمة فعرفها بقلبه فقد ادی شكرها؛ هر كس كه خداوند به او نعمتی عطا كرد و او با قلب خود فهمید كه از جانب خداست شكر آن نعمت را بجا آورده است .” 9

شکر عملی ، مهمترین بعد شکر است

مهم ترین بخش شكر گزاری همان شكر عملی است. كسانی كه اسراف می كنند و یا بخل می ورزند واز چشم و گوش و زبان خود در مسیر گناه استفاده می كنند همه آن ها نا سپاس اند. از این رو شكر گزار واقعی در میان انسان ها كم هستند. قرآن مجید می فرماید كمی از بندگان من شكر گزارند .10

شكر عملی در برابر افراد متفاوت است. امام علی (ع) می فرماید: شكر پروردگارتان است كه او را ثنا گویی و شكر كسی كه بالا دست توست به این است كه در پیروی از او صادق باشی .

شكر هم ردیفت آن است كه مراتب اخوت را به خوبی انجام دهی و شكر نسبت به زیر دستان به این است كه از بخشش به آنها مضایقه نكنی. 11

نكته دیگر آن است كه شكر باید از خالق و مخلوق باشد.تشكر از مردم در واقع تشكر از خدا است.

امام رضا(ع)می فر ماید:كسی كه ازبخشنده از مخلوقین تشكر نكند شكر خدا را بجا نیاورده است .12

پی‌نوشت‌ها:

1.مفردات ، ماده شكر

2.همان

3.مفاتیح الجنان ،‌ مناجات شاكرین

4.اصول كافی ، ج 3 ، ص 151

5.همان ، ص 153

6.همان ، ص 150

7.میزان الحكمه ، ج 5 ، ص 146

8.بحارالانوار ، ج 13 ، ص 351

9.اصول كافی ، ج 2 ، ص 96

10. سبا ، آیه13

11. غرر الحكم ،ج4 ، ص 158

12. عیون اخبارالرضا ، ج2 ،ص24 

این روایات از كتب خود علمای اهل سنت و علمای وهابی هستند:

1. محمد بن طلحه شافعی در کتاب «مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول» می­گوید: «مهدی منتظر، در سال دویست و پنجاه و هشت هجری، در سامرا متولد شد. پدرش، حسن بن علی بن محمد بن علی الرضا بن موسی الکاظم بن جعفر الصادق بن محمد الباقر بن علی زین العابدین بن حسین بن علی المرتضی است، و نام­ او محمد و کنیه­اش ابوالقاسم و از القاب او حجت و خلف صالح و منتظر است». و بعد روایاتی را از پیامبر صل الله علیه و آله و سلم در زمینة مهدی موعود نقل می­کند مبنی بر این­که: «مهدی، از نسل من و از فرزندان فاطمه و هم­نام من است و در آخرالزمان قیام می­کند و زمین را از عدل و داد پر می­کند بعد از آن­که از ظلم و جور پر شده است و این قیام، حتمی است حتی اگر یک روز از عمر دنیا بیش­تر باقی نمانده باشد». و پس از ذکر این روایات، آن­ها را بر همان ابوالقاسم محمد بن حسن بن علی … بن علی ابن ابی­طالب متولد دویست و پنجاه و هشت تطبیق می­کند و به اشکال­ها و شبهاتی که در این زمینه ممکن است مطرح شود، پاسخ می­دهد.

2. سبط ابن جوزی حنفی در کتاب تذکرة الخواص، می­گوید: «حضرت حجت «مهدی»، محمد بن حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی ابن ابی­طالب است. کنیه او، ابوعبدالله و ابوالقاسم است و او است حضرت حجت و صاحب­الزمان و قائم منتظر». سپس از عبدالله ابن عمر روایتی نقل می­کند که رسول گرامی اسلام فرموده: «در آخرالزمان، مردی از فرزندان من قیام می­کند که نام او همانند نام من و کنیه­اش همانند کنیه­ی من است و زمین را از عدل و داد پر می­کند، پس از آن­که از ظلم و جور پر شده است.».

3. عبدالوهاب شعرانی در کتاب «الیواقیت و الجواهر»، که در بیان آرای اکابر و بزرگان علمای اهل سنّت در مسائل مختلف عقیدتی است، فصلی را به وقایعی که قبل از روز رستاخیز و پایان دنیا حتماً اتفاق می­افتد، اختصاص داده است که یکی از آن وقایع، قیام حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است که مفصلاً دربارة آن بحث کرده ،و از قول برخی از اکابر علمای اهل سنت، نقل می­کند که «مهدی، فرزند حسن عسکری است که در نیمه­ی شعبان سال دویست و پنجاه و پنج هـ . ق متولد شد و زنده باقی خواهد ماند تا با عیسی علیه السلام ظهور کند و اکنون که سال نهصد و پنجاه و هشت هجری است، هفتصد و سه سال از عمر شریف او می­گذرد!